Pentagon, sistemlerin ihtiyaç duyulan ölçekte üretilebilmesi için sanayi altyapısını değerlendirmeden reformlar yapıyor. Tasarım ile üretim kapasitesi arasındaki uçurum, kritik savunma sistemlerinin zamanında teslimatını engelliyor. Uzmanlar John G. Ferrari ve Dillon Prochnicki, tasarım kararlarının üretim gerçekleriyle yeniden bağlanması gerektiğini vurguluyor.
ABD savunma tedarik sistemi geçmişte gereksinimleri üretimden ayrı tutuyordu. Bu durum, gelişmiş tasarımların uygulamada seri üretimle uyuşmamasına neden oldu. Küresel askeri rekabet artarken, bu eksiklikler modernizasyon dönüşümünü yavaşlatabilir ve stratejik üstünlüğü zayıflatabilir.
Stratejik olarak tasarım ve üretimin uyumu caydırıcılığı sürdürmek ve hızlı tepki için şart. Çin ve Rusya gibi büyük güçler, Ar-Ge ile üretimi senkronize edip sürekli modernizasyon yapıyor. Pentagon reformları bu entegrasyonu yakalamalı, yoksa yüksek teknoloji silahlarda geride kalır.
Teknik açıdan savunma programları karmaşık silah mimarileri, tedarik zincirleri ve otomatik hatlar içeriyor. Prototipten seri üretime geçişte araç gereç, iş gücü yetenekleri ve tedarikçi durumu erken değerlendirilmelidir. Şimdiki reformlarda üretim uygunluğuna yönelik somut yöntemler eksik.
Pentagon, gereksinimlerle üretim kapasitesini bağlayamazsa, yeni nesil savaş uçakları, füzeler ve gemilerde darboğaz yaşanır. Bu durum sanayi altyapısını zayıflatır ve müttefik güvenini sarsar. Gelecekteki reformlar üretim skalası kriterlerini tasarım aşamasına entegre etmeli, gecikmeler önlenmeli ve küresel askeri denge korunmalıdır.
