Yemen çatışması, nesillerin okullardan kopmasına yol açtı. Ülkede sınıflar bomboş; aileler güvenlik ve acil ihtiyaçları nedeniyle öğrenimi terk ediyor. Öğretmenler, şiddet, yer değiştirme ve ekonomik çöküş nedeniyle öğrencilerine ulaşmakta zorlanıyor. Pek çok bölgede eğitim, her günün risk ve belirsizliği olduğu için mümkün değil.
Aileler için seçim acımasız: kırılgan bir okul sistemi içinde çocukları tutmak mı, yoksa çalışmaya, dilenmeye veya küçük kardeşlere yardım etmeye göndermek mi? Uzun süreli eğitim kesintisi okuryazarlık ve temel becerileri zayıflatıyor; bu da yoksulluktan çıkış için umutları engelliyor. Okullar kapandıkça öğrenme fırsatı, hayatta kalma rutinleriyle yer değiştiriyor. Uzun vadeli insan maliyeti, kaybolan potansiyel ve sosyal hareketliliğin durgunluğunda kendini gösterir.
Yemen’deki eğitim krizi bölgesel ve küresel sonuçlar doğuruyor. Yemen’in istikrarı için yatırım yapan aktörler, toplulukların yapısal güvencesizliğiyle yüzleşiyor. Okullarsız bir gelecek, ülkelerin yeniden inşası ve ekonomiye entegrasyonu konusunda kırılganlığı artırıyor. Kalıcı farklar, savunmasızlık ve toplumsal anlaşmazlık risklerini güçlendirir.
İnsani açıdan çocuklar sağlık kontrolleri, koruma hizmetleri ve psiko-sosyal destekten mahrum kalıyor. Düşük koruma ve çocuk işçiliği riskleri artıyor; bazı bölgelerde erken evlilik riski var. Yardım kuruluşları esnek öğrenme yaklaşımları deniyor, ama kaynaklar sınırlı ve güvenlik baskıları sürüyor. Okulları yeniden açmak için güvenli koridorlar, topluluk temelli çözümler ve sürekli finansman şart.
Uzmanlar, hızlı ve kapsamlı bir okula dönüş olmadan Yemen çocuklarının bu krizinin maliyetinin on yıllar boyunca hissedileceğini söylüyor. Yeniden istikrar için güvenli ortamlar, kurum güveninin yeniden tesis edilmesi ve eğitim için finansmanın güvence altına alınması gerekir. Kısa vadeli yardım, eğitim için fiziksel altyapı ve öğretmen eğitimi gibi uzun vadeli yatırımla desteklenmelidir.

